Pamela J. Woods mun halda fyrirlestur um doktorsverkefnið sitt sem hún hefur varið og nefnist "Vistfræðileg tegundamyndun bleikju (Salvelinus alpinus)" þann 3. febrúar kl. 15:30 í stofu 131 í Öskju.
Pamela fæddist árið 1979 í Connecticut, USA og lauk hún B.A gráðu í Marine Biology frá Háskólanum í Boston árið 2001 og Meistaragráðu í Aquatic and Fishery Sciences frá Háskólanum í Washington árið 2005. Í desember 2011 hlaut hún sameginlega doktorsgráðu frá Líf- og Umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands og University of Washington, School of Aquatic and Fishery Sciences. Þetta er fyrsta doktorsgráðan sem University of Washington veitir sameiginlega með útlendum háskóla (sjá http://www.hi.is/frettir/fyrsti_doktorsneminn_fra_hi_og_uw). Pamela varði doktorsritgerð sína þann 22. nóvember 2011 í Seattle, WA, Bandaríkjunum, að viðstöddum leiðbeinendum sínum, þeim Dr. Sigurði S. Snorrasyni frá Háskóla Íslands og Dr. Thomas P. Quinn frá University of Washington, og einnig meðlimum í doktorsnefnd hennar, þeim Dr. Skúla Skúlasyni og Dr. Daniel E. Schindler.
Bleikja Salvelinus alpinus er fjölbreytt tegund þar sem stofnaaðskilnaður getur bent til vistfræðilegrar tegundamyndunar. Markmið ritgerðarinnar var að skoða tilhneigingar í vistfræðilegum fjölbreytileika í tengslum við vistkerfi. Þetta var gert á stóru landsvæði með samanburði milli Íslands og Alaska. Í fyrsta kafla var fæða bleikju úr u.þ.b. 50 vötnum skoðuð. Fengust 6 fæðuhópar sem tengja mátti búsvæðum. Fæðunámi á svifdýrum tengdist auknu magni silikon dioxíðs og litlu næringarefnaframboðiu. Át á sniglum, skötuormum, ertuskel og fiskum tengdist hæð yfir sjávarmáli, dýpi og þéttleika urriða. Í öðrum kafla var borið saman útlit og át úr hverjum fæðuhópi. Í þriðja kaflanum voru þróaðar aðferðir til að greina fjölbrigðni. Notuð voru blönduð módel og mismunandi vaxtarkúrfur innan stofna skoðaðar. Tilviljunarkennd skógarmódel (Randon forest models) bentu til þess að fjölbrigðni væri líklegri í vötnum hátt yfir sjávarmáli, urriði sjaldgæfur og mikið étið af svifdýrum og fiski. Í fjórða kaflanum var skoðaður útlitsbreytileiki í fjórum vötnum í suð-vestur Alaska. Í Lower Tazimina Lake fundust tvær gerðir bleikju. Í fimta kaflanum voru rannsakaðir fæðuvefir með því að rannsaka hlutfall stöðugra samsætna í fiskifánu ellefu vatna á Íslandi og fjögura vatna í Alaska. Sviflæg notkun á kolefni og fiskiát virtist vera háð útlitsaðskilnaði og samkeppni.
