Óskar Sindri Gíslason flytur fyrirlestur til meistaraprófs í líffræði.
Grjótkrabbi er nýr landnemi við Ísland. Þessi norður-ameríska tegund fannst fyrst hér við land árið 2006, en fyrir þann tíma fannst tegundin aðeins við austurströnd Norður-Ameríku. Krabbinn hefur líklega borist hingað til lands á lirfustigi í kjölfestuvatni og miðað við stærð einstaklinga í stofninum hefur landnámið líklega átt sér stað fyrir a.m.k. 10 árum. Erfðabreytileiki íslenska stofnsins bendir til þess að hann hafi borist hingað frá Halifax eða Nýfundnalandi í Kanada.
Grjótkrabbi er algengur í Hvalfirði en fullorðnir krabbar hafa einnig fundist í Kollafirði, Skerjafirði og Breiðafirði. Kvendýr með egg og magn lirfa í svifi sýna ótvírætt að krabbinn er farinn að fjölga sér á Íslandsmiðum. Lirfur krabbans hafa nú fundist í töluverðu magni í Hvalfirði og innanverðum Faxaflóa, auk þess sem lirfur hans hafa fundist á Vestfjörðum. Fjöldi lirfa er mestur yfir mitt sumarið en er lágur bæði vor og haust. Miðað við hve stutt er frá landnámi grjótkrabba hér við land er athyglivert hversu algengur krabbinn virðist vera. Tiltölulega hár erfðabreytileiki, í samanburði við stofna í Kanada, og vaxtahraði íslenska stofnsins gefa til kynna að stofninn sé lífvænlegur og geti áfram þrifist vel við Ísland.
Leiðbeinendur:
Dr. Jörundur Svavarsson prófessor við Háskóla Íslands, dr. Halldór P. Halldórsson forstöðumaður Háskólaseturs Suðurnesja, dr. Brynhildur Davíðsdóttir dósent í umhverfis- og auðlindafræðum og dr. Snæbjörn Pálsson dósent í þróunarfræði.
Prófdómari:
Dr. Ástþór Gíslason sérfræðingur á Hafrannsóknastofnuninni.
