Doktorsvörn við Læknadeild

Föstudaginn 13. mars sl. varði Anna Ragna Magnúsardóttir doktorsritgerð sína n-3 Fatty acids in red blood cells from pregnant and non-pregnant women in Iceland. The relationship to n-3 fatty acid intake, lifestyle and pregnancy outcome (íslenskur titill: Ómega-3 fitusýrur í rauðfrumum þungaðra og óþungaðra kvenna á Íslandi. Tengsl við neyslu, lífshætti og útkomu meðgöngu) í líf- og læknavísindum við Læknadeild Háskóla Íslands.

Andmælendur voru dr. Sigmundur Guðbjarnason, prófessor emeritus, fyrrverandi rektor Háskóla Íslands, og Susan Elaine Carlson, PhD Professor and Midwest Dairy Association Professor of Nutrition, Department of Dietetics, Nutrition and Pediatrics, University of Kansas Medical Center, Kansas City, USA. Leiðbeinandi í verkefninu var dr. philos. Guðrún V. Skúladóttir, vísindamaður við læknadeild Háskóla Íslands.

Ágrip af rannsókn:
Sjávarfang og lýsi er auðugt af fjölómettuðu ómega-3 fitusýrunni dókósahexaensýru (DHA). DHA gegnir mikilvægu hlutverki fyrir þroska fósturs, og fylgjan flytur DHA sértækt úr blóði móðurinnar til fóstursins. Fyrstu vikur meðgöngunnar skipta ekki síður máli fyrir þroska fósturs en seinni hluti meðgöngu. Það er því mikilvægt að konur á barneignaraldri hafi forða af DHA þegar meðganga hefst. Niðurstöður rannsóknarinnar gefa til kynna að neysla lýsis og góð staða ómega-3 fitusýra í himnum rauðfrumna í byrjun meðgöngu tengist heilbrigðri aukningu í fæðingarþyngd og léttari fylgju. Meðal óþungaðra kvenna tengdist líkamsrækt og notkun getnaðarvarnarpillunnar auknum hlut DHA í rauðfrumum, óháð neyslu DHA. Há fæðingarþyngd og lág fylgjuþyngd hafa verið tengd minni hættu á háþrýstingi og hjarta- og æðasjúkdómum á fullorðinsárum, og ómega-3 fitusýrur gætu verið einn af þeim þáttum sem forrita langtímaheilsu einstaklingsins. Ýmislegt bendir til að östrógen í getnaðarvarnarpillum hvetji nýmyndun DHA í líkamanum. Við líkamsþjálfun er hugsanlegt að nýmyndun og/eða innsetning DHA í himnur rauðfrumna aukist, og er þá líklega vörn líkamans gegn rauðfrumurofi, sem er fylgifiskur þjálfunar.

Rannsóknirnar voru unnar á Lífeðlisfræðistofnun Háskóla Íslands í samstarfi við Lýðheilsustöð, Miðstöð mæðraverndar, Heilsugæslunni í Reykjavík og Miðstöð heilsuverndar barna, Heilsugæslunni í Reykjavík. Í doktorsnefnd sátu dr. philos. Guðrún V. Skúladóttir, vísindamaður við Læknadeild Háskóla Íslands, dr. Laufey Steingrímsdóttir, prófessor við Landbúnaðarháskóla Íslands, áður sviðsstjóri rannsókna og þróunar við Lýðheilsustöð, dr. Arnar Hauksson, yfirlæknir á Miðstöð mæðraverndar og dósent við læknadeild Háskóla Íslands, dr. Ingibjörg Harðardóttir, prófessor við Læknadeild Háskóla Íslands og dr. Þórarinn Sveinsson, dósent við Læknadeild Háskóla Íslands.

Um doktorsefnið:
Anna Ragna Magnúsardóttir fæddist 1966 í Reykjavík. Hún lauk stúdentsprófi frá Menntaskólanum við Hamrahlíð í maí 1987 og B.S. gráðu í matvælafræði frá Háskóla Íslands í júní 1999. Hún hóf meistaranám við Læknadeild Háskóla Íslands haustið 1999 og doktorsnám við sömu deild haustið 2003. Haustið 2000 lagði Anna Ragna stund á nám í næringarfræði mannsins við Konunglega dýralækna- og landbúnaðarháskólann í Kaupmannahöfn. Meðfram doktorsnáminu hefur hún kennt verklegar æfingar við Lífeðlisfræðistofnun Háskóla Íslands. Haustið 2008 stofnaði Anna Ragna heilsuráðgjöfina Heilræði, sem býður upp á fyrirlestra og einstaklingsráðgjöf um næringu, hreyfingu og geðrækt. Anna Ragna er gift Vilhjálmi Þorsteinssyni hugbúnaðarhönnuði og eiga þau tvö börn.