Gísli Pálsson (f. 22. desember 1949), prófessor við félagsvísindadeild og forstöðumaður Mannfræðistofnunar
Gísli Pálsson lauk MA prófi í mannfræði frá University of Manchester árið 1974 og doktorsprófi frá sama skóla árið 1982. Gísli var ráðinn lektor við félagsvísindadeild Háskóla Íslands árið 1982, dósent frá árinu 1987 og síðan prófessor frá árinu 1992. Hann hefur verið forstöðumaður Mannfræðistofnunar Háskóla Íslands síðastliðin þrjú ár.
Viðamesta framlag Gísla til rannsókna er á sviði mannfræði sjávarútvegs, en um það fjallaði doktorsritgerð hans. Honum hefur tekist vel upp við að nýta frumrannsóknir sínar um þekkingu íslenskra sjómanna til að fjalla á nýstárlegan og spennandi hátt um þennan mikilvæga þátt í íslensku þjóðlífi. Framlag Gísla til umræðunnar um félagsleg áhrif fiskveiðistjórnunarkerfisins hefur verið mikilvægt. Hann hefur birt fjölda ritverka á þessu sviði og tekið þátt í þeirri alþjóðlegu umræðu sem átt hefur sér stað um kvótakerfi í sjávarútvegi á undanförnum árum. Góð vísbending um þann árangur sem Gísli hefur náð á þessu sviði er að hann var beðinn um að setjast í nefnd á vegum löggjafarþings og vísindaráðs Bandaríkja Norður-Ameríku.
Þó Gísli hafi einkum fengist við rannsóknir sem tengjast sjómönnum og sjávarútvegi á einn eða annan hátt hefur hann einnig fengist við önnur viðfangsefni. Hann hefur meðal annars fjallað um íslenskar fornbókmenntir og á síðustu árum hefur hann tekið til sérstakrar athugunar dagbækur Vilhjálms Stefánssonar.
Í skrifum Gísla hefur komið fram mikill áhugi á að rannsaka og fjalla um mörk nátturu og samfélags og hann hefur tekið virkan þátt í þeirri kenningarlegu umfjöllun sem átt hefur sér stað alþjóðlega á þessu sviði. Þennan áhuga mátti sjá í umfjöllun hans um kvótakerfið og einnig í nýrri rannsóknum hans um ,,líkamlegan varning". Þar er sjónum beint að siðferðilegum deilum um söfnun, varðveislu og sölu líffæra, lífsýna og erfðaupplýsinga.
Gísli Pálsson á skilið að hljóta viðurkenningu vegna rannsókna sinna. Hann hefur verið einstaklega frjór og afkastamikill fræðimaður á sviði félagslegrar mannfræði, eins og glöggt má sjá af þeim fjölmörgu ritverkum sem birst hafa eftir hann. Hann hefur verið virkur í alþjóðlegu samstarfi, hefur ritstýrt mörgum bókum og birtir niðurstöður rannsókna sinna í viðurkenndustu tímaritunum innan mannfræðinnar.